Nivo 4 start competitie slap

Het komt niet zo vaak voor dat je als Nivo4 twee keer in vier dagen bij WNC in Waardenburg op bezoek mag. Eén keer als opener van de competitie en één keer voor de beker, waarin we helaas al kansloos waren voor de volgende ronde. Zaterdag - bij dertig graden - tegen het vierde van WNC en woensdag – in de stromende regen -  tegen de echte senioren, WNC6. De resultaten: een laffe 1-1 en een eclatante 0-7. We hadden het liever andersom gezien.

Eerst maar de zaterdag. Zonder Maarten, die na de grote verhuizing naar Den Bosch, het in elkaar knutselen van Ikea-kasten en Wehkamp-bedden (of omgekeerd) en een zeer geslaagde housewarmer wel toe was aan wat Italiaanse zon met zijn meissie, maar met Tinus (zongebruind terug van Kos) had Nivo4 niet al te veel aan kwaliteit ingeboet. Wel werd er besloten een nieuw foefje te proberen: Ausputzer en controleur Roelof werd achter de defensie geposteerd en Gijs, de man met de fijne trap en het overzicht, mocht het eens op het midden proberen. We schieten dit experiment nog niet af, maar het moet wel beter.
Of de achterstand echt aan de positionering van Gijs lag, durf ik niet te zeggen. Maar het zag er niet helemaal goed uit. De middenvelder kon vrij aannemen, Gijs was in geen velden of wegen te bekennen. Daarna de rechtsbuiten aanspelen die een prima voorzet afleverde, die de spits weer simpel binnen kopte. Teus kon er niet bij: 0-1. Nivo4 had toen al aardig wat speldenprikjes uitgedeeld en was sterker. Des te zuurder was het dat het eerste kansje dat de thuisploeg kreeg er inging. Nog voor rust werd het 1-1. Gijs ramde vanaf een meter of dertig de bal op de vuisten van de keeper, die de bal recht de lucht in stompte. Via de lat kwam die bij Milan, die van zo dichtbij niet kon missen.

Er waren na rust nog wel wat kansjes, vooral voor onze bijna-papa Gijs, maar omdat ook die om zeep werden geholpen en ook de tegenstander niet wist te scoren bleef het bij 1-1. Daarna hebben we nog even lekker op het terras gezeten, genoten van het vrouwelijke gezelschap, een koud drankje en ons kapot zitten ergeren aan die zon die maar niet weg wilde gaan. De trip werd afgesloten met een Macdrive waar Mark als vaste klant naar binnen stormde toen de maaltijd iets te lang op zich liet wachten. Voldaan kwam hij terug met een berg hamburgers en MacKroketjes. Op het terras van het Eurosportpark bleef het nog lang onrustig…
Voordat we bij WNC weggingen konden we nog wel even onze komende tegenstander aanschouwen: WNC6. Dat zag er uit als zomeravond voetbal, lekker op ’t dooie gemakkie, balletje rondtikken, geen stap te veel, fijn tempo om eens mooi overheen te walsen. En dat was dan ook wat er afgelopen woensdag gebeurde. Het had weinig om het lijf. Wat er op het bijveld gebeurde, de training van de WNC meisjes, werd zelfs door spelers die binnen de lijnen stonden een stuk interessanter gevonden. Maar Nivo4 kon het zich permitteren. Het duurde even voor de ban was gebroken, maar toen eindelijk de 0-1 viel was het prijsschieten.
Roderik was het die de score opende, met het hoofd op een voorzet van Arno. Hij had toen al vijf keer langs/over het doel, op de keeper of in het blok geschoten. Maarten leefden vanuit Italie, via Twitter, mee met zijn teamgenootjes.  Nippend aan een koud drankje aan het Gardameer concludeerde hij dat het goed was. Zeker nadat de score flink opliep. Voor rust: Toontje (Johan Peter) 2-0 in de kruising. Milan: 3-0. Na rust weer Milan, Dorus, Gijs en als klap op de vuurpijl Hugo maakten het feestje compleet. Op het bijveld ploeterden de meisjes voort. De trainers lieten er ook geen gras over groeien: zweten zouden ze. Op alle plekken. Nee, geen verdere details. Het was gaandeweg de wedstrijd steeds harder gaan plensen, waardoor ook de bussen met supporters besloten rechtsomkeert te maken. Zij misten een klinkende 7-0 overwinning, maar Nivo4 had zichzelf al uitgeschakeld door de eerste twee bekerpotjes te verliezen. Zaterdag Brakel-thuis. Dat worden drie punten. Kan niet anders.